Banner
Banner
Banner
Home Kazakstan Landeninformatie
Engels
Banner
Landeninformatie Kazakstan PDF Afdrukken E-mailadres
De Kazakken, een Turks volk, is de op één na grootste islamitische bevolkingsgroep van Centraal Azië en in het verleden waren zij wellicht de belangrijkste van de Centraal Aziatische bevolkingsgroepen. Ze zijn een trots volk en hebben altijd vastgehouden aan hun culturele erfenis. Hoewel de meeste Kazakken tegenwoordig in Kazakstan leven, bedraagt hun aantal maar 52% van de totale bevolking van dat land. Er woont ook een groot aantal Russen in Kazakstan (ruim 35%); andere bevolkingsgroepen zijn Oekraïners, Koreanen, Oezbeken, Kirchiezen, Oeigoeren en andere Turkse volkeren.

Kazak identiteit De Kazakken ontwikkelden een geheel eigen identiteit tegen het einde van de vijftiende en het begin van de zestiende eeuw. Daarvoor maakten zij deel uit van een bevolkingsgroep, waar uiteindelijk andere Centraal Aziatische bevolkingsgroepen uit voort zouden komen. In de zestiende eeuw maakten de Kazakken de islam een onderdeel van hun volksreligie en beschouwen zichzelf tegenwoordig als Moslims. Hoewel het een geheel eigen Kazakse vorm van islam betreft, is er maar weinig overgebleven dat aan hun vroegere volksreligie herinnert. Gedurende de negentiende eeuw veroverden de Russen Centraal Azië d.m.v. een continu proces van annexatie en dit leidde uiteindelijk tot een Russische overname van geheel Kazakstan. Een tragisch feit was dat tijdens de Russische Burgeroorlog van 1920-1930 ongeveer de helft van de Kazakse bevolking gedood werd. In die periode vluchtten vele Kazakken naar China en Mongolië om aan de heerschappij van Jozef Stalin te ontkomen; ook de hongersnood eiste honderdduizenden slachtoffers. Vele mensen die deel uitmaakten van verschillende bevolkingsgroepen zoals Duitsers, Polen en Koreanen die aan de grenzen van de voormalige Sovjet Unie woonden, werden tijdens het 71 jaar durende bewind van de Sovjet Unie onder dwang gerepatrieerd naar Kazakstan. Ook vele Russen werden aangemoedigd om zich in Kazakstan te vestigen en zo de Russische invloed in Kazakstan te vergroten.

Na de revolutie was er sprake van een toenemende ontwikkeling van het land door de centrale Sovjetregering. Kazakken moesten hun nomadische levensstijl laten varen en zich hervestigen in collectieve boerderijen en dorpen of in nieuw gebouwde steden om zo mee te werken aan de industriële Sovjetmaatschappij.

Op 16 december 1991 verkreeg Kazakstan, evenals vele andere voormalige Sovjetrepublieken, haar onafhankelijkheid van de Sovjet Unie door een vredige overdracht. Na de onafhankelijkheid kreeg Kazakstan het opnieuw hard te verduren door de reorganisatie van de regering en de economie. Geurende zo’n 10 jaar ging de infrastructuur achteruit tengevolge van het gebrek aan investeringen in de publieke sector, corruptie tierde welig en de werkeloosheid nam toe tot 50%. Langzaam maar zeker is de economie zich aan ’t herstellen, maar in de dorpen delen maar weinigen tot nu toe in de nieuwe welvaart.

Pas de laatste tijd heeft de Kazakse regering eraan gewerkt om haar nationale identiteit te ontwikkelen middels de Kazakse cultuur, taal en geschiedenis. De meeste posities binnen de overheid worden ingenomen door etnische Kazakken en het Kazaks is uitgeroepen tot de nationale taal. D.m.v. advertentiecampagnes worden Kazakken aangemoedigd om hun eigen taal te spreken en hun traditionele gewoontes in acht te nemen.
 

Kazakstan29.png

© 2017 Agrinas